در اينجا لازم مىدانم در درجه اول از عاليجناب ژوزه دوآزرد و پرديگائو Me . Jose de Azeredo Perdigao رئيس كميسيون ملى پرتغال و رئيس بنياد كالوست گلبنكيان Fondation Galouste Gulbenkian تشكر كنم كه دعوت ايشان به من اين امكان را داد كه در شناخت دو كشورى كه براى من يكسان عزيز هستند ، يعنى پرتغال و ايران سهمى داشته باشم . همچنين مراتب سپاس خود را تقديم حضور پروفسور ژواكيم و ريسيمو سرائوا Prof . Joaquim Verissimo Serrao رئيس مركز فرهنگى پرتغال در پاريس كه سازمان دهندهء با پشتكار همكاريهاى علمى بين المللى مىباشند مىنمايم و بالاخره خود را مديون دوستى و محبت دوشيزه ايزابل ماريادو فاريا اسيلوا Melle . Isabel Maria de Faria e Silva كه از روى لطف متن پرتغالى و قسمتى از ترجمه اين كتاب را با من مرور نموده‌اند ، مىدانم . سپتامبر 1971 ژان اوبن ( Jean Aubin ) مدير تحقيقات در مدرسه تجربى تتبعات عالى در دانشگاه سوربن ( پاريس )